Ruiny Schroniska im. Księcia Henryka

O miejscu

Schronisko im. Księcia Henryka (Prinz-Heinrich-Baude) zbudowało w latach 1888–1889 Towarzystwo Karkonoskie (Riesengebirgsverein) na krawędzi Kotła Wielkiego Stawu, na wysokości 1415 m. Było wtedy jednym z najnowocześniejszych i najbardziej luksusowych schronisk w Sudetach; nazwę wzięło od księcia Henryka Hohenzollerna, brata cesarza Wilhelma II, który odwiedził budowę. W 1892 roku zainstalowano w nim telegraf, a w latach 30. XX wieku rozbudowano je do 30 pokoi. Po II wojnie światowej schronisko stało prawie puste i jako jedyne w okolicy nie zostało przejęte przez polskie organizacje. W nocy z 9 na 10 października 1946 roku spłonęło w niewyjaśnionych okolicznościach. Do dziś zachowały się ruiny przy szlaku grzbietowym, z widokiem na Wielki Staw.